Al jarenlang kom ik tijdens het lesgeven mensen met angst tegen. Mensen die bang zijn om te longeren, om te galopperen, om buiten te rijden, enzovoort. Zo’n angst is meestal ontstaan na een schokkende gebeurtenis, die zowel voor de mens als voor het paard onaangenaam was. Doordat zo’n gebeurtenis niet samen met het paard wordt verwerkt, kan de angst groeien, omdat deze niet onder ogen wordt gezien. Het wordt dan een continue ruis op de achtergrond, die doorklinkt in alles wat je met je paard doet. Daardoor ontstaat er ook een continue spanning in je paard. Want dit voelt evengoed dat de communicatie niet vanuit volledige overgave in vertrouwen en harmonie verloopt.

In de omgang met een paard werkt angst verkrampend. Zeker als we met een onbestemde angst op de achtergrond aan het werk zijn met een paard. Deze negatieve emotie blokkeert dan de onderlinge verbinding. Tegelijkertijd laat deze angst het vertrouwen, dat we in onszelf en in ons paard hadden, als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Het paard is een vluchtdier en het is daarom gevoelig voor de angstsignalen die het in ons waarneemt. Deze signalen zijn voor het paard een natuurlijk teken van onraad. En bij onraad wordt automatisch het instinct om te vluchten ingeschakeld.

Je bestaande angst kan je iets vertellen. Het is een teken dat je eerder in de relatie met je paard misschien aan jezelf voorbij bent gegaan. Of dat je je gevoelens onderdrukt hebt en dat je daarbij ook de emotionele reactie van je paard hebt genegeerd. Je hebt zijn stem niet gehoord. Misschien was je te veel op jezelf gericht of te veel bezig vanuit je hoofd. Daardoor kom je bij het paard verkrampt over. Hij kan je daarin immers niet volgen. En de verbinding wordt dan al gauw dunner.

Om de angst te keren, moet je op je stappen terugkomen. Je moet een nieuwe basis leggen om samen te werken met je paard. Zo kun je de band met je paard weer opnieuw opbouwen. En dan krijg je weer een verbinding vanuit je hart.

Het vraagt moed en doorzettingsvermogen om dat donkere stukje in jezelf, waar je met allerlei rationele excuses van bent weggelopen, weer in het licht te zetten. Maar het is de enige manier om samen met je paard weer vanuit vertrouwen een nieuwe basis op te bouwen.

Paarden zitten anders in elkaar dan mensen. Zij hebben een ander systeem, een ander ritme en een andere bandbreedte van beleving. Zij kennen geen rationele denklijnen. Ze kunnen ook niet zoveel tegelijkertijd verwerken. Paarden communiceren met ons vanuit een andere bewustzijnslaag. Onze houding en de energie die we om ons heen hebben zeggen een paard veel meer dan de woorden die wij uitspreken of als gedachten in ons hoofd hebben. Wat zij wel zien is de weerspiegeling van de gevoelsmatige lading van die gedachten in onze lichaamstaal.

Tijdens het werken met je paard is het de kunst om dicht bij jezelf te blijven. Dan kun je leren voelen wat het paard van je vraagt. Daarbij is het van belang om zelfbewust controle te houden op je eigen gedachten en de vertaling daarvan naar je eigen lichaamstaal.

Het paard staat hierbij pal naast je. Een paard spiegelt je en laat je daardoor direct merken wanneer je de verbinding met jezelf én met hem dreigt te verliezen. Op zo’n moment is het belangrijk om samen een stapje terug te doen, zodat je het vertrouwen weer kunt herstellen.

Zo’n herstelproces vraagt tijd. Als je de angst bewust of onbewust lang hebt weggestopt, heeft hij op de achtergrond door kunnen groeien. Maar er komt een moment waarop de grens bereikt is en je niet meer om je angst heen kunt.

Dat is dan je kans om die angst-energie om te zetten in een liefdevolle samenwerking direct vanuit je hart. Zo leg je een basis waarop weer vertrouwen kan groeien. Door van elkaar te leren. Stap voor stap.