In de omgang met paarden is het belangrijk om inzicht te krijgen in hoe je paard op je reageert. Dat betekent allereerst inzicht in je eigen emoties. Want paarden ervaren de weerslag van emoties die ze in jouw energieveld waarnemen. En het zit in hun natuur om daarop te reageren. Als je bijvoorbeeld zelf emotioneel in de knoop zit, wordt daardoor een spanningsveld om je heen opgebouwd. Die spanning wordt, vaak onbewust, afgereageerd op contacten in je directe omgeving. Dat kan zijn op mensen die naast je staan, maar zeker ook op je paard. Bovendien zijn paarden als kuddedieren extra gevoelig voor signalen uit hun omgeving. En omdat ze jouw emotionele signalen niet kunnen plaatsen, zal je paard er in eerste instantie door gealarmeerd worden. Hij weet er geen raad mee. Als je in zo’n situatie vanuit je gefrustreerde ego je paard dan ook nog eens dwingend je wil oplegt, creëer je daarmee een nieuw probleem en geef je voeding aan angst in plaats van aan vertrouwen.

Dat is op zich wel verklaarbaar. Om uit de frustratie van je emotionele knoop te raken, wil je soms, als een soort compensatie, in de relatie met je paard orde op zaken stellen en laat je jezelf gelden. Op deze wijze wil je als het ware weer grip op je eigen situatie krijgen. Maar je werkt dan niet meer vanuit wederzijds vertrouwen, waarbij de basis gevormd wordt door een open samenwerking tussen jou en je paard. En naarmate dit vaker voorkomt, stapelt zich een negatieve lading op in je energetisch veld en wordt het wezenlijk contact daardoor steeds meer belemmerd.

Laat dus je emoties niet de boventoon voeren in de omgang met je paard. Beter nog, kijk ze aan en los ze op of laat ze achter je. En als je dat niet lukt, deel ze dan met je paard. Laat het je paard gewoon weten als je niet lekker in je vel zit. Zo’n boodschap kan hij begrijpen. Afstand nemen van je emoties is voor jezelf niet altijd makkelijk. Met je paard delen dat je er last van hebt, valt je misschien moeilijk, maar aan de andere kant is dit wel een manier, om je relatie meer stabiliteit te geven.

Deze emotionele ontwikkeling in jezelf is niet altijd makkelijk, maar aan de andere kant is dit één van de grootste uitdagingen. Maar naast je eigen emoties zijn evenzogoed de gevoelens van je paard van belang. Negatieve menselijke emoties hebben vaak een repeterend patroon. Ze zijn een opeenstapeling van onvrede, frustraties en angsten. Deze zijn gebaseerd op ervaringen en gebeurtenissen uit het verleden die we toen niet aangekeken, erkend en doorleefd hebben. De emoties van een paard zijn ook gekoppeld aan het verleden. Maar dan gaat het vaak om situaties waarin het paard niet is begrepen, of waarin het gedwongen werd tegen zijn eigen natuur in te gaan. Zodra zo’n situatie zich opnieuw voordoet, herkent het paard die en komt tegelijk de negatieve lading, die verbonden is aan die oude problemen, direct weer bij hem tevoorschijn.

Ik heb gemerkt dat dit niet alleen zo werkt bij concrete gebeurtenissen, maar dat paarden ook gebukt gaan onder de aandacht die een ruiter of eigenaar schenkt aan zo’n negatieve erfenis. Als je weet dat je paard vervelende ervaringen achter de rug heeft en je blijft die steeds benoemen, of je blijft daar mentaal op focussen, dan geef je je paard eigenlijk geen kans om die herinneringen achter zich te laten. Hetzelfde geldt voor je eigen spoor van krassen en deuken die je zelf in het verleden hebt opgelopen. Het is goed om die onder ogen te zien en er lering uit te trekken, maar je moet er niet in blijven hangen. Als je er niets aan kunt doen, dan moet je ze gewoonweg accepteren. Laten voor wat het is. Je paard kan je daarbij helpen. Want als lid van een rondtrekkende kudde neemt een paard van nature afstand van zaken die achter de rug zijn.

Volg je paard in zijn natuurlijke intuïtie en baseer je handelen op de situatie waarin jij en je paard zich NU bevinden. Door niet meer op oude angsten te focussen en door zelf ook niet meer achterom te kijken, komt er een andere energie vrij. Het is in principe simpel: het draait erom volledig betrokken te zijn bij datgene waar jij op dat moment met je paard mee bezig bent. In plaats van negativiteit komt dan ruimte voor positieve gevoelens waar jij en je paard blij van worden. Dat stimuleert, in plaats van dat het blokkeert. En als je je met je paard verbindt vanuit je hart, wordt je paard ook een partner waarmee je samen bouwt aan een duurzame relatie met respect voor elkaar.

Daarbij is het ook van belang om, als je wat dwarszit, gewoon de dingen te doen die je moet doen. Werk vanuit de basis die je hebt opgebouwd met je paard: bijvoorbeeld door hem te poetsen en uit de stal halen, of op de wei zetten. Luister naar je paard, volg de stem van je hart en richt alle aandacht op je handelingen. Ook als je een buitenrit gaat maken, als je gaat longeren of wandelen, en zelfs als je helemaal niets met hem gaat doen. Maar laat hem dat dan wél weten. Dat geeft rust en vertrouwen. En als je betrokken bent bij wat je doet, kun je jezelf ook loskoppelen van zaken waar je zelf mee worstelt.

Door je aandacht op het NU te richten, kan je paard jou ook helpen. Je zult merken dat je daardoor meer afstand kunt nemen van je eigen problemen. Maar blijf daarbij altijd bewust van het feit dat jíj verantwoordelijk bent voor de koers die jullie samen volgen. En neem die verantwoordelijkheid ook en respecteer daarbij zijn grenzen. Maar laat het niet van je paard afhangen. Want hij zal jouw aarzelingen en twijfels ervaren als ruis. Maar werk wél samen. Niet vanuit je hoofd, maar direct vanuit je hart, want van daaruit kun je met hem communiceren zonder woorden. Dan kunnen blijheid, vertrouwen en liefde weer stromen. Deel ook dát met elkaar. Je zult aan je paard merken dat dit gewaardeerd wordt. En door die erkenning wordt je eigen ontwikkeling ook weer gevoed.