Zij zijn altijd op zoek naar harmonie. En paarden ‘denken’ ook op een andere frequentie dan wij. Hierdoor kunnen paarden behalve problemen, ook de onderliggende oorzaken en daarmee samenhangende gevoelens in ons zien. Het paard kijkt door al onze rationele maskers heen. Het paard leest een mens zonder zijn ondertitels. Hij kijkt direct in zijn ziel.

Maar terwijl ze dat doen, nemen ze ook alle informatie en emotie op die ze bij je tegenkomen. En zij kunnen daarmee overbelast raken. Met name als jij die emoties ontkent of niet wilt herkennen of erkennen. Dan blijven ze bij ieder contact terugkomen als ‘onuitgesproken ruis’ op je verbinding. En je paard voelt dat telkens, weet er geen raad mee, maar zal het wel met zich meedragen en via signalen naar je uiten.

Daarom is het belangrijk om je open en eerlijk met je paard te verbinden. Dat betekent ook dat je, als je met hem bezig bent, je beslommeringen loslaat en je je paard de volle aandacht geeft. Dan zet je je kanaal naar hem toe open. Dan til je jezelf boven je eigen sores uit, en zet je de samenwerking centraal. Dan betrek je je paard echt bij wat je van hem vraagt en geef je hem het vertrouwen dat hij dat goed gaat doen. Dan ook kan hij zich als paard geven. Dan kan hij werken, spelen en blij zijn. En op deze manier kan je paard je nog beter helpen. En bovendien blijft hij dan zelf ook beter in balans.