Je wil met je paard gaan rijden en je zet je eerste voet in de stijgbeugel. Rustig draait je paard zijn hoofd met een vragende blik naar je toe. Ben je wel helemaal aanwezig? Waarom draag je zoveel spanning met je mee? Je registreert ondertussen zijn vragende houding, maar je weet nog niet zo goed wat je ermee moet.
Vanaf het moment dat je op de rug van je paard zit, voel je bewust of onbewust de spanning in jezelf wat toenemen, omdat je een bepaald verwachtingspatroon hebt van wat je met je paard die dag wil gaan doen. En vervolgens wordt ook je paard gespannen, omdat je niet met jezelf en je paard verbonden bent. Ook wil je graag alles wat je paard je laat zien en voelen verklaren en controleren.
Het paard vraagt je echter eerst om tot volledige ontspanning te komen. En om je dan bewust te verbinden met jezelf en met je paard. Het paard raakt tegelijkertijd ook je intuïtieve vermogen aan, waardoor je voelt dat je eigenlijk juist de controle moet gaan loslaten over het ‘plaatje in je hoofd’ waarmee je bent opgestapt. Dat is dus waar het om draait: om blanco, zonder ruis vanuit je gevoel samen met je paard te gaan rijden. Dan kan een paard in het moment met je communiceren.
Paarden kunnen ons ondersteunen, maar paarden raken verstopt als we met onze emoties over hun grens heen gaan.
Menselijke emoties zijn anders dan de emoties bij een paard.