Al jarenlang werk ik op locatie met paarden. Meestal met probleempaarden. Om die beter te kunnen behandelen had ik een aantal jaren geleden een eigen stal. Ik werkte daar voornamelijk met Friezen uit Duitsland en Nederland. Het waren meestal hengsten. Deze paarden stonden doorgaans zo’n drie maanden bij mij op stal, want blijvend resultaat heeft nu eenmaal tijd nodig. De meest voorkomende kwaal was dat paarden energetisch op slot waren komen te zitten. Dat was omdat ze niet begrepen werden of omdat er domweg helemaal geen aandacht besteed werd aan de signalen die zij uitzonden. Ik was zorgvuldig in de keuze welke paarden ik op mijn stal in behandeling nam.  Want ik vond het heel belangrijk dat er op stal rust en harmonie was, zodat een paard in een positieve omgeving kwam waar hij de kans kreeg om te herstellen en optimaal te gaan functioneren.

Op stallen waar ik nu kom, zie ik vaak dat er stress is. Dat heeft uiteenlopende oorzaken. Aan de ene kant zijn er de eigenaren met hun gewoontes en wensen. Als pensionstalhouder is het vaak een hele uitdaging om aan al deze verschillende behoeftes tegemoet te komen. En daarbij zijn er altijd wel omstandigheden waardoor mensen onderling emotioneel niet met elkaar harmoniëren. Dit heeft natuurlijk ook zijn uitwerking op de paarden. Want zij reageren op de geringste spanning die er is tussen de mensen op stal. Als dergelijke gespannen situaties niet worden opgelost en blijven voortduren kan dat leiden tot serieuze klachten bij de paarden, want ze kunnen deze spanning niet af laten vloeien. Paarden geven eerst signalen dat ze niet lekker in hun vel zitten. En bij voortdurende belasting kan zich dan afwijkend gedrag ontwikkelen. Want ze proberen de problematische druk af te wentelen. Maar meestal geeft dat ook blokkades. En die kunnen uiteindelijk weer leiden tot ziektes.

Aan de andere kant is er nog een belangrijk aandachtspunt. In de natuur kiezen paarden zelf voor bepaalde vriendschappen. Het is dus van belang om daar rekening mee te houden op een stal of op de weide. Worden paarden buiten in een kleine ruimte bij elkaar gezet of naast elkaar op stal geplaatst, terwijl ze daar zelf van nature niet voor zouden kiezen, dan ontstaat er daardoor stress en spanning onder de paarden. Ook is het zo dat niet ieder paard erbij gebaat is om dag en nacht in een kudde te staan, zonder de mogelijkheid om zich af te kunnen zonderen. Ook paarden hebben zo hun eigen voorkeuren. Dus het kan heel goed zijn dat het ene paard veel waarde hecht aan de geborgenheid van zijn eigen stal en zijn vertrouwde stukje weide, terwijl andere paarden juist optimaal functioneren als ze dag en nacht met andere paarden bij elkaar staan.

Paarden op stal, maar ook wereldwijd, zijn onderling verbonden. Ze communiceren met elkaar via  een gemeenschappelijk bewustzijn, een groepsziel, die bij ons mensen overschaduwd is door de nieuwere rationele lagen van ons brein. Paarden delen alles wat ze meemaken bijna automatisch met elkaar. Door deze ‘onzichtbare verbondenheid’ geven ze elkaar kracht en steunen ze elkaar, waar nodig. Zo zijn er altijd paarden op een stal die meer verantwoordelijkheid op zich nemen dan andere paarden. Vaak is dit een merrie of een hengst, die vanuit haar of zijn natuurlijke leidinggevende vermogen de verantwoordelijkheid voor de stal op haar of zijn schouders neemt. Om deze taak goed te kunnen volbrengen is het wel zo fijn als paarden niet te vaak worden verplaatst binnen de stal. En als je zorgt dat ze ook buiten hun houvast hebben, blijft er meer rust.

De wereld is in beweging. Overal komt er emotioneel van alles omhoog. Niet alleen in de grote buitenwereld, evengoed in kleinere gemeenschappen en in gezinnen en in relaties. Paarden staan ons als mensen, die binnen hun leefomgeving vallen, vanzelfsprekend bij in dergelijke onrustige perioden.  Maar zij hebben een duidelijke boodschap voor ons: geef elkaar de ruimte.