Een paard kan net als een mens zomaar ergens last van krijgen. Ziektes of acute aandoeningen bij paarden komen echter niet uit de lucht gevallen. Bij mensen ook niet trouwens. Er is vaak al een lange weg afgelegd voordat de symptomen zich daadwerkelijk manifesteren. Eerdere subtiele signalen ‘dat hij niet werd begrepen’, die een paard daarvoor al had afgegeven, werden echter vaak niet opgemerkt. Ziektebeelden bij paarden kunnen ons iets vertellen. Dat is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. Het gaat erom dat we ons bewuster worden van ons handelen ten opzichte van het paard. Daarvoor is het nodig om meer vanuit een holistische zienswijze naar een paard te kijken. Want alles is met elkaar verbonden en alles hangt met elkaar samen. Als we alleen naar bepaalde klachten kijken en deze bestrijden, zien we het geheel niet. En dan krijgen we ook nooit de achterliggende oorzaak in beeld. Als een paard niet begrepen wordt en daardoor niet lekker in zijn vel zit, heeft dat een uitwerking op d

Tegenwoordig lijkt het vanzelfsprekend dat, als een paard iets heeft of mankeert, wij daar een etiket op plakken. We willen het probleem bestempelen. Dat stelt ons blijkbaar op de een of andere manier gerust. We denken dat we er dan meer grip op hebben. En vanaf het moment dat we het probleem in een vakje gestopt hebben, kijken we door deze gekleurde bril naar ons paard. De gewoonte om een paard waar iets mee is, op deze manier te diagnosticeren en te etiketteren is overgewaaid vanuit de humane zorg. Als er iets met iemand is, op medisch of sociaal terrein, dan geeft het ons houvast als we dat thuis kunnen brengen en als we dat een naam kunnen geven. Want daaronder kun je dan meestal ook vinden waar het vandaan komt en wat je er zoal mee zou kunnen doen. Je hebt daar als mens een keuze in. Maar een paard is geen mens. Een mens kan een second opinion vragen. Maar hij kan er ook voor kiezen om een diagnose voor kennisgeving aan te nemen en niets te doen. Een paard heeft geen keuze. Het

OVER HET ENERGETISCH VELD VAN HET PAARD ÉN ZIJN RUITER “Een paard resoneert mee op jouw energie, vooral als je erop zit” Alles is energie. Deze wetenschap valt met behulp van recente meetapparatuur niet meer te ontkennen en wordt steeds verder onderzocht onder de noemer ‘kwantumfysica’. Er is dan ook niks ‘zweverigs’ aan als Floor van den Dungen het heeft over het energetisch veld van het paard – en de wisselwerking met dat van de ruiter. We bezochten een rijtechnische clinic van deze paardenvakvrouw en interviewden haar over dit boeiende onderwerp. tekst: Natasha Bruinsma HET ONDERWERP ‘ENERGETISCH VELD’ ZAL IN DE PAARDENWERELD MET ENIGE SCEPSIS ONTVANGEN WORDEN. KLOPT DAT? “Dat klopt wel ja. Maar als ik het een beetje uitleg, valt bij veel mensen toch wel ‘het kwartje’. Denk maar eens na hoe vaak het gebeurd is dat jij dacht ‘oh ik heb weinig tijd vandaag, ik ga snel even mijn paard longeren’ en dat het dan juist helemaal niet ‘snel’ verloopt? Je paard loopt bij je weg als je hem uit

Graag wil ik Bobo’s Blue Bell, een 25-jarige pony, een ruin, aan jullie voorstellen. Onlangs gebeurde er iets opmerkelijks. Ik was zoals gewoonlijk paarden op afstand aan het behandelen. Er toen kwam er heel duidelijk een gemeenschappelijke vraag omhoog. Niet alleen van de paarden die ik op dat moment aan het behandelen was, maar ook van paarden verder weg. Er werd mij duidelijk gemaakt dat ik op zoek moest gaan naar het verhaal van een paard. Maar ik had op dat moment geen flauw idee welk paard er bedoeld werd. Ik liet de vraag rusten en vertrouwde erop dat het wel duidelijk zou worden. En jawel hoor, toen ik een paar dagen later naar Nele Stevens ging van Domein Panhof in Peer, kwam die duidelijkheid. Meteen toen ik het terrein opreed kreeg ik een sterk signaal van een pony die daar in de wei stond. Hij maakte in een flits rechtsreeks contact met een glashelder: ‘Zie je mij nu?’ Ik parkeerde de auto. En liep met het beeld van deze pony in gedachten naar binnen. Nog voor ik binnen wa

Tijdens het rijden onder het zadel is het van belang om een paard genoeg ruimte te geven dat het zélf zijn eigen beenzetting, zonder tegenwerking, kan neerzetten. En om ook vanuit je eigen centrum de beweging vanuit de achterhand via de rug naar voren toe te ondersteunen en te stimuleren. Essentieel hierbij is dat een paard niet in zijn tempo gaat versnellen, maar zichzelf beter op vier benen gaat leren dragen. Daardoor gaat ook de pompwerking van de hoeven, die zeer goed doorbloed zijn, van achteren beter functioneren. Alle afvalstoffen kunnen zo ook gemakkelijker worden afgevoerd naar de aarde. En hierdoor blijft het paard van nature beter op 4 benen geaard. De kunst van het trainen in samenwerking met je paard zit in het moment. Het is de weg en niet het doel op zich, het in de stroom blijven diep verbonden met jezelf en met je paard. Dat maakt of iets valt of staat. Dat is hetgeen wat ongrijpbaar is maar het geheel draagt. Elk paard voelt en communiceert via energie en zijn lichaam

De benen van een paard zijn voor mij altijd al een bron van informatie geweest. Hoe lopen paarden? Hoe zetten ze hun hoeven neer? Waar komen ze in de beweging tekort? Of waar houden ze zich in? Hoe stevig staan ze met vier benen op de grond en zijn ze echt geaard? Daarnaast geven paarden-benen mij veel energetische informatie over het karakter en de actuele gezondheidstoestand van een paard. Paardenbenen zijn symbolisch voor welzijn en welbevinden: ze zijn de maatstaven voor souplesse en plezier in het leven! Ter illustratie: onlangs begeleidde ik een 3-jarige hengst die angstig en fel reageerde als iemand zijn benen wilde optillen. De eigenaar had het al een aantal keren geprobeerd. Vóór ging het met moeite, maar het ging. Maar achter zat zoveel spanning dat hij het niet meer aandurfde. Ook in de beweging toonde het paard zich onzeker. Hij zette zijn achterbenen onhandig neer. Alsof hij er niet goed raad mee wist. Zodra ik dit paard benaderde, was hij meteen op zijn hoede en keek hij